Na przejście czerwonej trasy przez gminę Głuchołazy trzeba przeznaczyć średnio 12–16 godzin. Miejscowy odcinek Głównego Szlaku Sudeckiego ma około 37 km i obejmuje m.in. podejście z Jarnołtówka na Biskupią Kopę.

Od Sławniowic do Pokrzywnej

Wędrując od strony Świeradowa-Zdroju, do gminy wchodzi się w Sławniowicach. Kolejne miejscowości to Gierałcice, Bodzanów i Głuchołazy. W zdrojowej części miasta, obok fontanny z Amorem, krzyżują się szlaki turystyczne.

Dalej czerwone znaki prowadzą przez Górę Parkową do Podlesia, następnie przez Konradów i Skowronków do Jarnołtówka. Tu zaczyna się około czterokilometrowe, wymagające podejście na Biskupią Kopę, sięgającą 890 m n.p.m. Po drodze mija się okolice Górskiego Domu Turysty Pod Biskupią Kopą, noszącego imię Bohdana Małachowskiego. To jedyne schronisko górskie w Górach Opawskich. Ze szczytowej wieży widać to pasmo, a także Jeseníky i Nizinę Śląską.

Za Biskupią Kopą trasa obejmuje Srebrną Kopę — 785 m n.p.m., drugi najwyższy szczyt polskiej części Gór Opawskich. Następnie prowadzi przez Zamkową Górę, o wysokości 571 m n.p.m., oraz Szyndzielową Kopę — 533 m n.p.m. W Pokrzywnej opuszcza granice gminy i biegnie dalej ku Prudnikowi.

Szlak wydłużono w 2000 roku

Główny Szlak Sudecki ma dziś około 444 km i jest najdłuższą oznakowaną trasą górską Sudetów. Jego znakowanie ruszyło w 1948 roku. Pierwotnie kończył się w Paczkowie, około 350 km od Świeradowa-Zdroju. Dopiero w 2000 roku dotarł do Głuchołaz, łącząc się z wcześniej istniejącą trasą przez Górę Parkową i Biskupią Kopę do Prudnika.

Od 1973 roku patronuje mu Mieczysław Orłowicz, pomysłodawca tej sudeckiej trasy i autor ponad stu przewodników. Żyjący w latach 1881–1959 pionier turystyki ukończył Uniwersytet Lwowski, uzyskał doktorat z prawa i współtworzył pierwszy polski Komitet Olimpijski.

W schronisku pod Biskupią Kopą przypominają o nim dwie tablice: na elewacji upamiętniono stulecie jego urodzin, a wewnątrz — 140. rocznicę. Tę drugą odsłonięto 18 grudnia 2021 roku.

źródło: facebook.com/GlucholazyMiasto